Inleiding -  September 2002
 
In september 2002 is het hoofdgebouw afgewerkt. Behalve de delen die behouden zullen worden - het badhuis en de kelder - zijn alle muren en funderingen geslecht om ook hier naar oudere grondsporen te kunnen zoeken. Mogelijk vormen enkele grote paalkuilen, die onder de profieldam direct ten noorden van het badhuis zijn gevonden een houten voorganger van het hoofdgebouw. Twee van de vier profieldammen (ca. 1 m breed), die als een kruis over het hoofdgebouw lagen en de belangrijke informatie over de gelaagdheid in en om het hoofdgebouw hebben opgeleverd, zijn nu opgegraven. Grote delen van deze profieldammen werden gezeefd om er zeker van te zijn dat vondstmateriaal uit alle perioden verzameld werd: de verschillende lagen werden daarbij gescheiden gehouden en in grote zakken (inhoud ca. 1 kubieke meter) verzameld. De zakken werden vervolgens naar de zeefinstallatie gebracht, waar ze in kruiwagens met gaas gezeefd werden. De kelder en het badhuis werden afgedekt met worteldoek en vervolgens dichtgegooid.

Het opgravingsteam

Dankzij de grote inzet van het opgravingsteam en de vele, vele studenten werd de opgraving een groot succes. Iedereen, bedankt!
 
 
Vorderingen in de maand september - September 2002
 
De functie van de grote natuurstenen blokken uit de kelder werd nu duidelijk: ze vormden samen een grote leisteen die het vensterlicht afdekte, zodat de muur erbovenop gebouwd kon worden. Bij de schoonmaak van de stenen was een rij kleine gaten boven het vensterlicht ontdekt, die op tralies wezen.

Een keldernis
 
Helemaal aan de oostelijke grens van het terrein - tegenover het hoofdgebouw - werden resten van muren gevonden die mogelijk op een ingangspartij van het villaterrein wijzen. Helaas was het landschap hier (aan de oostelijke helling) sterk geerodeerd en waren de overblijfselen slecht bewaard gebleven.

Nadat in augustus 2002 reeds de noordoostelijke randen van het complex bereikt waren werd nu ook in het zuidwesten het gehele villacomplex tot aan haar (waarschijnlijke) begrenzing onderzocht. Erg veel werd hier echter niet gevonden. In tegenstelling tot in het noordwesten en noordoosten zijn in het zuidwesten ook geen sporen van een omheinende greppel gevonden.
 

Voor het onderzoek van de muurresten werden deze eerst voor een deel  gesloopt.
 
Het archeologisch onderzoek aan de Holzkuil liep inmiddels op zijn eind. Naar inschatting zou in de derde week of vierde week van oktober  het veldwerk afgesloten worden. In totaal was toen zo'n 4,5 ha compleet opgegraven, hetgeen genoeg moet zijn voor een villaterrein van 2,8 ha. Ondanks het feit dat ze het villacomplex in zijn geheel hebben kunnen onderzoeken bleef het natuurlijk interessant ook de aangrenzende gebieden op archeologische resten te controleren. In de buurt van de villa konden zich bijvoorbeeld nog wegen, greppelsystemen, graven of tempeltjes bevinden, die het Romeinse cultuurlandschap compleet maken. Ze zouden dan ook aanwezig zijn bij graafwerkzaamheden in nog niet onderzochte delen (bouwbegeleidend archeologisch onderzoek).

Een moment van bezinning aan de rand van de put.
 
De enorme aantallen vondsten en data moesten nu verwerkt worden om tot een reconstructie van de geschiedenis van het terrein te kunnen komen. De vondsten, die reeds gewassen, gesplitst en geteld waren, bestonden uit (ca. 3 weken voor afsluiting):

Overzicht van de huidige vondsten

Gouden oorbel
 
Vondsten uit aardewerk, glas, metaal, natuursteen en bouwmateriaal werden door de desbetreffende materiaalspecialisten gedetermineerd en zo mogelijk ook gedateerd. Buiten deze vondsten waren ook grondmonsters genomen, die iets over de aanwezigheid van verschillende gewassen gedurende de Romeinse Tijd kunnen vertellen. Gedurende het veldwerk werd reeds begin gemaakt de veldtekeningen om te zetten in digitaal kaartmateriaal. Deze werkzaamheden waren nu bijna voltooid.

Gesp met glasinleg
 
Nu zou het complete sporenoverzicht met de verschillende oversnijdingen, putprofielen en boringen geanalyseerd worden, zodat verschillende structuren (gebouwen of andere sporen van menselijk gedrag) en de conservering van sporen en bodemprofielen in kaart konden worden gebracht. Uiteindelijk hoopte men dan het verhaal van de Holzkuil te kunnen schrijven: De opkomst, bloei en neergang van een Romeins villacomplex.

Romeinse sleutel